foto : HKV De Mannen van de Met onder water Neptunus achterna in 1995 (archief Felix Merckx)
Ligt mijn haar wel goed ? Zit mijn kraag wel recht of hangt mijn hemd uit mijn broek ? Eén iemand kan het mij keer op keer vertellen: mijn spiegel. Eigenlijk is mijn spiegel een fascinerend ding. Die merkt onmiddellijk op of ik goed geluimd ben, of ik slecht geslapen heb of dat ik de avond voordien “te lang ben blijven plekke ba Wieke of ba Herman”. Elke morgen kijken we erin. Soms korte tijd, soms lange tijd. Soms ook niet…geen zin om te kijken.
Mijn spiegel zijn humeur is afhankelijk van mijn humeur. Sta ik voor hem met een knalgeel hemd of sta ik ervoor met een donkere zwarte pull? Mijn spiegel registreert en afhankelijk daarvan gaat hij feller stralen of eerder doffer blinken.
Maar…één keer per jaar blinkt mijn spiegel zo fel dat ik mijn zonnebril moet bovenhalen. Hij weet, voelt en ziet het….het is carnaval. En neen, die zonnebril is niet om mijn wallen te verbergen van het waanzinnige feestje op de Grote Markt waar ik enkele uren geleden nog stond te shaken.
Een paar dagen voor het eigenlijke carnavalsfeest mag hij al één keer stralen. Op het jaarlijkse pasmoment. Je kent dat wel,…je krijgt bericht dat je kostuum klaar is. Je rept je naar het naai-atelier waar de dames van de groep maanden hebben zitten knippen, stikken en naaien om alles op tijd en stond klaar te krijgen. Dan kom ik thuis, wring ik mij in mijn “neut kostuum”…zijn mijn mouwen niet te lang? Spant mijn broek niet ? Is het knoopsgat niet te klein ?…En dan zet ik mij voor mijn spiegel. Hij tovert een kleine glimlach op het glas. Ik hoor hem zo denken “het zit goed jong !”…. Kostuum gaat mooi verpakt de kast in tot…Le moment supreme…zondag van Lataere. Ik hijs mij terug in mijn pak. Mijn spiegel voelt het gewoon. T’ is zover, vandaag is het de heer des Huizes ZIJN hoogdag. Strak in het pak show ik thuis nog één keer de nieuwste creatie….
“Spiegeltje, spiegeltje aan de wand….wat is het mooiste carnaval van het land? “…..waarna ik de dressingdeur toeslaag. Halverwege de trap hoor ik hem antwoorden…..HALLE !
Mijn spiegel heeft duidelijk goeie smaak. In alle Halse naai-ateliers draaien de machines op volle toeren en kan je wel zo’n ding vinden. Overal is men aan het passen, overal staat men voor de spiegel want die laat ons direct zien of iets past of niet past, of iets spant of niet spant. De Halse Armani’s en de Karel Lagerfeld’s leven zich volop uit….nog even en de grootste Halse modeshow defileert weer door de Halse straten!
Nico De Pelseneir
