De wekker liep af. Half vier….’s nachts…tijd om op te staan. Buiten is het koud en kil. Jules maakt zich klaar om naar de dagelijkse vroegmarkt te gaan. Groentjes halen om later op de dag aan de man te brengen. Donderdag is immers marktdag in Halle en Jules wil, zoals de traditie het wil, zijn klanten de beste verse groenten verkopen.
Half zes, Jules rijdt het Possozplein op. Een oud vrouwtje wacht Jules op. “Goeiemorgen Marietje, ge zetj er wei vruug ba”. Marie, 82 jaar oud, staat elke donderdag Jules op te wachten. Ze wil immers de eerste keus hebben. Neen, ze moet geen groenten van de BOERKES hebben. Liever groenten van het kraam van Jules. Dat is voor Marie iemand die zijn klanten soigneert. Das nog zo nen echte MAN VAN DE MET. Zijn hart en ziel ligt er. Jules doet alles voor zijn klanten. Regen, zon, wind, sneeuw…TOETERNITOE…Jules staat er altijd. Zijn POSTICHKE scheef, hemd uit de broek, een CHIC in de mond en zijn lange grijze stofjas maken van hem een echte volksfiguur. Vooral ook zijn zelfgerolde sigaret die hij steevast aansteekt met een HALLEMETTEKE typeren hem. Marie wacht rustig af tot wanneer Jules klaar is met alles mooi uit te stallen. Ze ploft zich neer op een bankje en observeert het kraam van Jules zijn GEBEUR. De poulier stalt zijn kippen uit. Kakelen dat die kunnen ! Na het pluimvee mogen de konijnen plaatsnemen achter het met kippengaas omspannen hok. Oei, het witte konijn met zijn lange oren kan niet wachten eer het in zijn hok zit. Zijn KEUTELKES vallen op de grond. “Ach ja” moet de poulier denken. Straks komen de mannen van ‘t stad. Er lopen hier anders nog wel genoeg SMOSJTERPOTTEN rond. Zeker als die VRIE KADEIKES van het Kerstvakantiekamp komen om tijdens hun middagpauze een Hotdog naar binnen te spelen. Intussen merkt Marie dat de poelier weer goeie zaken doet. Een man koopt immers al zijn eenden op, zelfs het kleinste LESTE KANNEKE moet mee. “Boert weer goed” mijmert Marie. Plots hoort ze tumult uit de een of andere kroeg. Gelach en gejodel. Daar zijn er al een paar duidelijk in feeststemming. Geen verzuurde mensen, een bende FLIEREFLUITERS die duidelijk niet veel gaan werken vandaag. Blij dat te merken. Hopelijk raken ze veilig thuis, ‘t is nog vroeg in de ochtend maar ‘t cafébazinneke staat er voor bekend om haar slagzin boven te halen als de klanten haar op de zenuwen beginnen werken “NI ZOAGE MO PINTE VROAGE” hé ! Hopelijk ook niet té veel pinten…
Voor Marie is elke donderdag haar hoogdag van de week. Mensen oberveren, een praatje slagen,…kortom ze vermaakt er zich keer op keer. Ze kent alle marktkramers, kent hun personeel, weet met welke vrachtwagen ze rijden. Enfin, Marie is een wandelende encyclopedie van de donderdagmarkt. Ze weet alles van iedereen. Neem nu, Paul de visboer. Elke donderdag komt die toe met z’n blauwe truck. Vooraan aan de spiegel hangt zo’n pluche walvis te bengelen. Die walvis is DE MASKOTTE van de visvangst. Heeft Paul gekregen toen hij z’n eerste vis 32 jaar geleden zelf boven heeft gehaald. Of Ann, de kaasboerin. Heeft al veel tegenslag gehad in haar leven. Was getrouwd met nen rare snuiter, Alex was zijn naam. Marie moest hem niet. Nen echte charletang, nen FROESJELEIR met alles en nog wat. Enfin, inmiddels is Ann al 4 jaar gescheiden en trekt haar plan goed en wel. Niet altijd makkelijk met 3 kleine PAGADDERS die thuis rond lopen. Neen, Ann haar kinderen zijn géén STOUTE MENNEKES maar schatten van kinderen. Tijdens schoolvakanties mogen ze meekomen naar de markt. Marie had ooit eens met een tombola een speelgoedpakket gewonnen. Aangezien ze niemand uit haar eigen familie ermee kon plezieren had ze alles aan Ann’s kinderen gegeven : Een pluchen beer, MINIATUURKES van alle mogelijke Disneyfiguren en een paar BOEMERANGS. Blij dat die kids waren !
Enfin…de beiaard op de Basiliek galmt over de markt. “het is de melodie van “Stille Nacht”. Toepasselijk want we staan aan de vooravond van Kerstmis. Misschien moet ik Jules maar eens vragen of hij bij niet wil komen eten dacht Marie. En ik vraag direct ook Ann erbij met haar kids. Een etentje dat we afsluiten met een stevige AFZAKKER. Méér moet dat niet zijn. Anders zitten we elk toch maar alleen thuis weg te kwijnen onder de kerstboom. Jules, Ann..ze moeten maar zelf beslissen, ‘t is dan ook niet VAN MOETE mo van MUIGE komen eten.
En zo gezegd, zo gedaan….op 25 december vond er ten huize Marie een kerstfeestje plaats. Marie, Ann, de kids en Jules beleefden hun mooiste kerst van de laatste jaren….
Nico De Pelseneir
Gruutemet.be wenst U alvast Prettige Feestdagen ! Een nieuwe “keek op de week” komt eraan begin januari. Maar intussen blijven we volop nieuwtjes posten en wil je zelf wat kwijt ? Zit je met een (carnaval)ei ? Stuur een mailtje contact@gruutemet.be
