3 maart 1978, de vooravond van Halle Carnaval. In de toenmalige “aa kliniek” klonk in de vooravond geschrei….het was zover ! Ik werd geboren. Dat zal waarschijnlijk de enige en juiste verklaring zijn waarom ik besmet ben met het befaamde carnavalitisvirus. Geef nu toe, geboren worden met carnaval…het heeft toch iets. Prinsj Marc (Destrijcker) zwaaide toen de scepter over Halle. Marc had een ongelooflijk drukke agenda…maar toch kwam hij in zijn prinsenkostuum op bezoek bij me! Marc en mijn ouders waren immers kennissen en hij wou, voor hij aan de volgende dolle nacht begon, mij bezoeken ! Waaaaw!…moet ik toen gedacht hebben. Dit was mijn eerste ervaring met het Halse carnaval. En er zouden er nog volgen..

Ik herinner mij ook de verkiezing van “den Boy”. Mijn ouders zaten bij “De Nachtratten” en mijn vader deed actief mee aan de befaamde “Rode draad”. Je kent dat wel, het fenomeen waarbij iedereen bijna in de radio zou kruipen om zeker te kunnen horen wat er exact moet rond gehaald worden. Weet het nog goed, het waren kaarsen…ik had op mijn nachtkastje een beer staan. Neen, geen pluchen beer uit het Lunapark. T’was een kaars maar dan in beervorm…Later op de avond stormde mijn vader ons huisje binnen, nam alles mee wat wij in huis hadden van kaarsen, liep naar boven en had ook mijn “kaarsenbeer” mee. Ik was amper 6 jaar en het onafwendbare gehuil begon. Mijn beer was weg…enfin, later weet ik nog dat ze me vertelden dat het dankzij “mijn beer” was dat den Boy de rode draad had gewonnen. Ik was gesust.  Herinneringen zijn iets mooi, en nu vele jaren later kan ik hartelijk lachen met het drama dat zich 26 jaar geleden heeft afgespeeld. Waar een “beer” allemaal kan tot leiden…

Ook het feestje op school was jaarlijks een hoogtepunt. Mijn jeugdjaren versleet ik in het College op St.-Rochus, je weel wel daar waar tegenwoordig Witse gehuisvest is. Op carnavalmaandag was er steeds een “carnavalsfeest” . We mochten verkleed gaan en ik weet nog hoe we ernaar uitkeken naar het moment waarop menige groepen de speelplaats kwamen opgereden met hun in fluo geverfde bus. Carnavalskrakers klonken door de boxen en op school werd een lange polonaise ingezet. Ook de prinsj en zijn prinses waren erbij. Feest alom. En vandaag zoveel jaren later worden nog heel wat scholen bezocht. Super ! Proberen de jeugd warm te maken en te houden om “onze” carnaval in ere te houden. Bij mij heeft het alvast allemaal geholpen.

 Nico De Pelseneir